BLOED, ZWEET EN TRANEN

(03-02-2007, Roel Evertse)

SV Doetinchem heeft in zijn tweede uitwedstrijd in Amsterdam, nu tegen het op papier wat sterkere VAS 3, wel een overwinning weten te behalen, maar die is uiteindelijk met bloed, zweet en tranen tot stand gekomen. Pas na 5 uur en 55 minuten spelen, was het ondergetekende gegund om het beslissende halfje te scoren. Daarvoor hadden zich de nodige smartelijke taferelen afgespeeld.

De voortekenen deden al het ergste vrezen. Een van de grootste opgaven voor een teamleider is om acht mensen, nee: schakers!, op het juiste moment op de juiste plek te krijgen. Reizen per openbaar vervoer kan gerust als risicogedrag bestempeld worden. Marino veronderstelde dat dit stel OV-analfabeten zonder zijn intensieve begeleiding niet, of niet legaal in Amsterdam zou aankomen. Het heeft niet aan hem gelegen dat er wel een kaartje voor Theo gekocht werd, maar Theo zelf zoek was, zodat de NS er weer een donateur bij heeft. Eind goed, al goed: Theo dook tot ieders opluchting, verrassing en irritatie ("Waar was je nou?" "Ja, waar waren jullie nou eigenlijk!") op in Amsterdam en het feest kon beginnen.

Marino scoorde als eerste een rustig halfje. Zijn stelling vertoonde volgens mijn bescheiden mening wat brandhouttrekjes, maar het psychologisch overwicht op zijn tegenstander vergoedde dat geheel. Kees speelde een puike partij, zoals we inmiddels van hem gewend zijn. Een slagwisseling werd door hem beter getaxeerd en goede techniek zorgde voor het volle punt. Henk kwam, met wit nog wel, beroerd uit de opening, maar wist met een speculatief stukoffer allerlei kansen tegen de vijandelijke koning te creëren. Deze werd met succes uitgerookt. Henny heeft zijn openingsrepertoire aangepast aan zijn stijl. Hij moet het nu eenmaal niet hebben van gepolijste positiepartijen. In de opening werd opgewekt een pion geofferd en later nog een. Ongetwijfeld had hij compensatie, maar ergens, in wederzijdse opkomende tijdnood, ging het mis: twee hallucinaties achter elkaar waren duidelijk te veel van het goede. Het openingsrepertoire van Marius zit uitgekiend in elkaar, zo moest ook zijn tegenstander ondervinden. Een grappige thuis voorbereide zet van Marius, lange rochade met zwart met een wit paard op d7, zorgde voor een blijvende drukstelling, die hij knap naar winst voerde. Dat waren dus 3½ punt na 4 uur spelen en geen vuiltje aan de lucht, zo leek het. Theo stond goed en “kon eigenlijk niet verliezen”, zoals dat heet, Sander had winnend voordeel en alleen ondergetekende stond verloren. Het ging allemaal anders. Theo belt, als hij verstandig is, vanavond uitgebreid met de telefonische hulpdienst. Eerst was er die ongelukkige treinreis, toen speelde hij een goede partij, niks aan de hand zou je zeggen, te meer daar zijn tegenstander de tijdcontrole niet haalde, maar omdat Theo altijd een geweldige knoeiboel van zijn notatie maakt, kon hij de tijdsoverschrijding zelf niet constateren, terwijl zijn tegenstander en de wedstrijdleider zich ongewoon onnozel hielden, maar die goede stelling was gelukkig gebleven, nog niks aan de hand, want zijn tegenstander kon eigenlijk niks constructiefs ondernemen, maar laat dat dan maar aan Theo over! Tegenstander Enrico Vroombout hoefde slechts zijn mondje open te houden om de gebraden duiven naar binnen te laten vliegen. Menigeen zou zich na zo veel ellende krijsend in de Nieuwe Achtergracht storten, maar Theo draagt zijn kruis met opgewektheid. Klasse! Sander speelde een beste partij, maar toen het op oogsten aankwam overzag hij een wel heel gemakkelijke winst, en bood, moegespeeld, maar remise aan, hetgeen in dank werd aanvaard (kreun). Toen mocht ik proberen om mijn glad verloren toreneindspel nog te keepen. Dat lukte wonderwel, uiteraard met een beetje hulp van de tegenstander, die mij in het middenspel volledig overspeeld had. Een overgang naar een eindspel van toren tegen randpion bleek op tempo remise te zijn. In diepste benauwenis, zou Donner in zo’n geval opmerken.

Door deze overwinning handhaaft Doetinchem zich op de gedeelde tweede plaats. Of dat kansen op een kampioenschap biedt, waag ik te betwijfelen. BAT Zevenaar gaat er wel rap vandoor: behalve twee matchpunten staan ze ook een flinke sloot bordpunten voor.

 
VAS 3 AMSTERDAM 2028 - SV DOETINCHEM 2000 3½ - 4½
Floris Schoute 2089 - Henk Riepma 2103 0 - 1
Enrico Vroombout 2168 - Theo Goossen 2044 1 - 0
Joris van Vuure 2074 - Kees Nederkoorn 2044 0 - 1
Milo Bogaard 1958 - Marino Küper 2029 ½ - ½
Milan Ramer 1971 - Sander van Vucht 1856 ½ - ½
David Kleeman 2069 - Marius van Hal 2046 0 - 1
Sietske Greeuw 1948 - Henny Haggeman 1796 1 - 0
Thomas de Hoop 1946 - Roel Evertse 2080 ½ - ½

Voor alle uitslagen en de stand klik hier.

Om terug te gaan klik hier.