DERDE GELIJKSPEL VOOR SVD

Voor de derde achtereenvolgende keer heeft SV Doetinchem een gelijkspel behaald. Op de uitslag viel niet veel af te dingen, op het vertoonde spel wel het een en ander, maar sterke zetten en broddelwerk werden vrij eerlijk tussen de teams verdeeld. Spannend was het in ieder geval wel. Tot in het zesde uur was het onzeker welk team de wedstrijd zou gaan winnen: Sander stond beter in een dame-eindspel, Marius slechter in een toreneindspel en dat Marino zijn tegenstander definitief van het bord zou hoesten stond wel min of meer vast. Sander, die overigens een prima partij had gespeeld, verzuimde zijn dame te centraliseren en moest uiteindelijk eeuwig schaak houden om erger te voorkomen. Marius, die eerder in de partij een mooie stelling totaal verkloot had, verdient een groot compliment wegens zijn volharding in een verdrietig toreneindspel. Hij kan als geen ander de mentale kracht opbrengen om na zo’n deceptie als een ware Job op de mesthoop zijn schamel goed te bewaren. Een verdiende remise derhalve. Aan Marino heb ik, wegens zijn invalbeurtje als teamleider in Amsterdam, moeten beloven dat ik nog louter positieve dingen over zijn spel schrijf. Deze keer moet ik dat dan maar kort samenvatten: alleen het resultaat telt en hij scoorde bovendien nog de gelijkmaker. Verder hoestte hij als een oordeel, zodat menigeen zich afvroeg of hij het einde van de partij nog wel zou halen. Ik kan me zo voorstellen dat tegenstander Vincent de Jong stiekem gebeden heeft dat dat niet het geval zou zijn…

De andere partijen waren voor de eerste tijdcontrole afgelopen. Kees Nederkoorn deed een goed getimed remiseaanbod in de tijdnoodfase. De stelling was een gezellig rommeltje en het was pas na lang analyseren duidelijk dat Kees goed getaxeerd had: tegenstander Koert van Bemmel had in het voordeel kunnen komen, maar het was begrijpelijk dat deze het vredesaanbod aannam. Ondergetekende verspeelde een ongeslagen status van anderhalf seizoen op knullige wijze. Kans op voordeel werd verziekt, omdat ik het “subtiel” wilde doen en toen ik na lang keepen het ergste had gehad – altijd een gevaarlijk moment! – gaf ik zo maar een stuk weg. Overigens speelde mijn tegenstander, Sjoerd van Roosmalen, het allemaal zeer solide. Henk Riepma speelde weer eens een puntgave partij. Hij steekt in een geweldige vorm en het is mooi dat hij nu eens de winterstop gebruikt om down under te gaan, zodat hij het hele seizoen beschikbaar is. Wat is er toch met Theo Goossen? Zijn optimisme laat hem nooit in de steek, maar een juist oordeel over de stelling helaas iets te vaak. Remise werd vakkundig uit de weg gegaan… Ten slotte Henny Haggeman. Vanwege een beroerde score had hij toestemming tot remise any time. Het werd ook remise, maar winst en verlies waren ook mogelijk geweest. Ook hier geldt: alleen het resultaat telt.

Na vier wedstrijden staan we gedeeld tweede, samen met ASV2. Dat is voor ons lang niet gek, zeker nu we een aantal sterke tegenstanders al hebben gehad. Aan de andere kant: we staan 2 matchpunten onder de nr.1 en ook maar 2 boven de nr.9! In deze poule kan iedereen van iedereen winnen, dus voorlopig doen we nog mee voor het kampioenschap en in de strijd tegen degradatie.