SLECHTE SEIZOENSTART SVD 1

door Roel Evertse

Het vlaggenschip van SV Doetinchem liep in Drachten in de eerste wedstrijd van het seizoen meteen ernstige averij op: een volkomen terechte nederlaag (4½-3½) en geen moment, dat er meer in heeft gezeten. En dat tegen een tegenstander, die op papier een van de degradatiekandidaten zou moeten zijn. Wij hebben onze kandidatuur daarvoor dus uitdrukkelijk gesteld!

De score werd geopend door schrijver dezes, die met wit na een zet of 8 al beroerd stond, een knap staaltje van onvermogen! Diverse kansen op herstel werden vakkundig om zeep geholpen en een dikke nul was het verdiende resultaat. Bah! Goed voorbeeld doet goed volgen: Henk, onze topscorer van vorig seizoen, werd, ook al met de witte stukken spelend, helaas op z’n Henks van het bord af geduwd. Ook hij had een nare middag. Vrolijker verliep het voor Marino, die een frisse aanvalspartij “door het midden” speelde met grote materiaalwinst als gevolg. Zijn jeugdige tegenstander modderde nog een hele tijd door, kennelijk in de hoop dat Marino in een van zijn vele hoestbuien zou blijven, hetgeen niet geschiedde. Sander en Henny speelden beiden een degelijke pot. Het evenwicht werd nergens verbroken en in opkomende tijdnood werd aan beide borden de vrede getekend. John, die ingevallen was voor Kees Nederkoorn, had een zware middag tegen de Morra. Zijn tegenstandster had voortdurend een prettige drukstelling. Toen er een zwarte pion op d7 afging, stortte de hele boel in bij zwart. John was op tijd terug in Doetinchem om De Graafschap aan het werk te kunnen zien…

Na 4 uur spelen stond het dus 4-2 voor Drachten. Theo won gelukkig weer eens een partijtje. Zijn aanvalskansen wogen zwaarder dan die van zijn tegenstander en dat leverde stukwinst op. Gezien de verrichtingen van Theo in het afgelopen seizoen is dat geenszins een garantie voor winst, maar nu ging alles goed, behalve natuurlijk de notatie van de zetten, die er als vanouds uitzag als de loonadministratie van een koppelbaas. Ten slotte Marius. Hij stond 5 uur lang minder tot slecht, maar hield zoals gebruikelijk het hoofd koel. Ongetwijfeld heeft zijn tegenstandster ergens iets laten liggen. Nu kon Marius net op tijd zijn zwakke b-pion ruilen en een kwaliteit tegen een pion offeren om een dood eindspel over te houden. Eindstand dus 4½-3½, feest in Drachten en een lange, lange terugreis voor de Doetinchemmers.