SV DOETINCHEM 2 - SV DE KAMELEON
door Thomas Bijl, 20 november 2007
Met de
overwinningsroes van de 1e ronde nog in het hoofd zijn we tegen
SV De Kameleon keihard door het ijs gezakt. Een smadelijke 2½–3½
nederlaag tegen een 'op papier' veel zwakkere tegenstander zet ons weer
met beide benen op de grond.
Aan tafel zat hetzelfde team als in de 1e ronde (met wederom dank aan
invaller Frans). Aan het 1e bord maakte Bert na een snelle afruil
al vlug remise (½–½). Vervolgens volgde een periode waarin het lang
gelijk op ging aan de resterende borden. Wim verloor echter een pion, daarna
nog een, en toen kon het promoveren van zwart niet langer worden
tegengehouden (½–1½). Een mager halfje dus voor de familie Lenderink.
Frans had in de tussentijd met wit vanuit een schitterende aanvallende
stelling het initiatief volledig weggeven, een aantal pionnen verloren, en
daarna weer terrein terug gewonnen. John stond min of meer gelijk, net als
Gert-Jan, beide in complexe stellingen. Zelf had ik met zwart een klein
overwicht op de koningsvleugel.
John kreeg remise aangeboden en wilde overleggen, maar moest wachten omdat ikzelf
net een serie aan het uitdenken was. Op ongeveer hetzelfde moment moet
Gert-Jan remise aangeboden hebben gekregen. Frans en ik stonden er toen
beide goed voor en uitgaande van winst voor Frans en mijzelf zou dat nipte
overwinning opleveren.
En toen ging het mis…
Gert-Jan verzuimde te overleggen, speelde door en gaf een zet later z’n dame weg (½–2½).
Ongeveer een minuut later moet Gert-Jan het pand hebben verlaten want
niemand heeft hem die avond meer gezien. John kon nu geen remise aannemen en
speelde door, daarbij inmiddels flinke tijd te hebben verloren met het
wachten op een overlegmoment.
Gelukkig kon Frans een half uurtje later een punt laten noteren (1½–2½) na eerst
een stuk een later nog een toren te winnen. Dat is 2 uit 2 voor Frans. Zelf
won ik een kwaliteit en even later was mat niet langer te voorkomen (2½–2½).
Een overwinning zat er nog in, maar John had een ingewikkelde stelling en
nog maar beperkte tijd. In tijdnood volgde een uitgebreide ruil waarna beide
spelers nog wat pionnen en een toren hadden. Inmiddels was ook de
tegenstander min of meer tijdnood gekomen en bood remise aan. John rook
bloed en tja, gelijk spel betekende toch ook punt verlies, dus wat doe je
dan als captain, gewoon laten doorspelen natuurlijk. Het credo voor dit
seizoen was immers toch ‘no mercy’?
En toen ging het wederom mis…
John overzag de zwarte toren op de c-lijn en gaf een pion weg. Daarna was er
niets meer aan te houden (2½–3½). Een nederlaag die ons later het
seizoen wellicht nog erg gaat bezuren.
Enige positieve aan deze ronde is dat er meerdere onverwachte nederlagen in de
pool werden geleden en er nog slechts één team is zonder punt verlies,
Gendringen. Dat is na de volgende ronde ook afgelopen, want dan komen de
heren uit Gendringen bij ons op bezoek. U hoort het al, het vertrouwen is na
het schrijven van dit stukje weer helemaal terug.
|