SCHAKEN IN DOETINCHEM (2)

(Gert-Jan Zonneveld)

Op 19 september stond de eerste ronde van de roostercompetitie op het programma; voor degene die nog niet weten wat er tijdens de afgelopen ledenvergadering is besloten m.b.t. de indeling van de roostercompetitie volgt hier nog een kort resumé: de schakers zijn verdeeld naar evenredige sterkte in 2 groepen, die onderling een halve competitie spelen. De 1e twee van elke groep zullen onderling uit gaan maken wie zich kampioen mag worden. De nummers 3 en 4 van elke groep gaan onderling de strijd aan voor de plaatsen 5 t/m 8, 5 en 6 voor de plaatsen 9 t/m 12 etc.
Zoals gezegd stond de 1e ronde op het programma, waarvan ik zal trachten een zo’n objectief mogelijk verslag te doen.
In groep A stonden 3 duels gepland; Kees Nederkoorn nam het met wit op tegen Jaap van Velzen. Hier kwam een gesloten Spanjaard op het bord. In het Spaans volgt over het algemeen eerst een lange manoeuvreer – fase, waarbij beide partijen proberen hun stukken op de juiste plekken neer te zetten, waarna de loopgraven worden verlaten en het er hard aan toe kan gaan. Deze partij was daarop geen uitzondering, maar kennelijk ging het manoeuvreren Kees beter af dan Jaap. Een pionnenruil op f7 gaf wit een dermate groot initiatief dat zwart zich spoedig gewonnen moest geven.
De partij tussen Sjon Vrieze en Philip Schyns was voor mij een tamelijk onbegrijpelijk duel; Wit wist na een klein foutje in het middenspel een kwal te veroveren, zonder dat zwart enige compi leek te hebben. Maar Philip zette zijn hakken in het zand en wist zowaar zoveel tegen dreigingen te scheppen dat hem toch nog een half punt ten deel viel!
De meest onderhoudende partij was die tussen John Lutgens en Jasmin Hajro. In een Réti kwam John met een plus uit de opening maar een listig pionzetje van Jasmin (met een leuke verborgen pointe) bracht John aan het twijfelen. Opeens moest hij een ander plan bedenken en dat kostte sloten bedenktijd. Ondertussen bleef Jasmin ook goede zetten doen, zodat Johns mooie loper op b2 veranderde in een super b- pion! Uiteindelijk liep de partij naar remise omdat beide partijen geen vooruitgang meer konden boeken. Een goede prestatie van Jasmin tegen de hoger geplaatste (qua rating in ieder geval!) John Lutgens.
In groep B ook 3 partijen, waarbij Theo Goossens een vlotte overwinning boekte op Ziaullah Ebadi. In een soort moderne verdediging kreeg Theo met wit alle ruimte om zijn gang te gaan, wat eerst resulteerde in pionwinst en daarna in stukwinst. De rest had Ziaullah zich gevoeglijk kunnen besparen maar niemand vind het leuk om er in minder dan 25 zetten er af geschopt te worden.
De partij tussen Sander van Vucht en Marius van Hal had op de keeper beschouwd niet zoveel om het lijf; Een Scandinavische opening , vijftien zetjes (de meeste plichtmatig) waarna de opponenten elkaar de hand schudden. De bloedneus van Marius bracht meer opwinding teweeg! Op zoek naar een mogelijke verklaring zou het kunnen zijn, dat beide spelers elkaar vrij goed kennen en dat het verstandig kan zijn om geen al te grote schade op te lopen in de onderlinge partijen en de punten tegen de zwakkeren te pakken. Ik kan daar wel begrip voor opbrengen.
De partij tussen Thomas Bijl en Gert-Jan Zonneveld was van begin tot eind boeiend. In een afruilvariant van de Caro-Kan wist Thomas een klein irriterend plusje te houden. Zwart moest nauwkeurig verdedigen, wat hem wel lukte ten koste van veel bedenktijd. Thomas leek niet veel verder te komen en besloot lichtjes te gokken wat deze keer goed uitpakte; had zwart voor het onlogische plan gekozen om zijn koning in een röntgenpenning te zetten, dan had wit een zware pijp gerookt, maar Gert-Jan koos voor de meest logische voortzetting zodat wit op de been bleef en uiteindelijk aan het langste eind kon trekken. Een zéér boeiende partij die een nadere analyse verdient. Zo zie je maar dat bepaalde dogma’s in het schaken goede knechten kunnen zijn, maar soms ook slechte meesters zijn.
Je kunt hier natuurlijk wel moed uit putten, dat je niet kiest voor de meest onwaarschijnlijke mogelijkheid is rationeel heel goed te begrijpen. Dat je soms niet kiest voor de meest waarschijnlijke mogelijkheid is minder goed te begrijpen, getuige het volgende voorbeeld: 


Zwart aan zet besloot tot het totaal krankzinnige 1. … Ta3 ???  waarna wit geen moeite had om de killer 2. Txe7+ te vinden. (2. .. Kxe7  3. Lxb4+). Had zwart wat meer logica toegepast dan had hij 1. .. Ta4 wel gevonden waarna er niets aan de hand is. 

Tot de volgende keer!
Uw denksportmedewerker
Gert-Jan Zonneveld