Schaakvereniging Doetinchem
                                                                                                            Opgericht: 29 januari 1908

 

SVD 2 heeft het kampioenschap in eigen hand

door Niels van der Mark

Een beetje zoals de spelers van Barcelona betraden we afgelopen dinsdag de schaakarena. Ook wij stonden voor een lastige, zo niet onmogelijke taak: winnen van de koploper, Zevenaar 2. Door onze misstap in Lochem, zie het verslag van Lochem1-SVD2 liepen we het hele seizoen al achter de feiten aan en bleef Zevenaar ons voor. Ook onze gemiddelde rating was beduidend lager en toen bleek dat zowel Thomas als Harold niet mee konden spelen geloofde eigenlijk niemand er meer in. Het was zo iets als een 4-0 achterstand in een Champions Leage wedstrijd wegpoetsen. Waarbij we ook nog de pech hadden dat onze wedstrijdleider zijn werk wl goed deed, het kwam helemaal op onze eigen kracht aan. Het begin van de wedstrijd bevestigde alleen maar wat ik van te voren al vreesde. Zowel Iloy, als onze invallers Gerard en Marcel stonden bedenkelijk zo niet slecht. Op de rest van de borden ging het nog aardig gelijk op. Ik had voor mijn gevoel de openingsfase van mijn partij amper overleefd en had daar veel tijd voor verbruikt. Toen ik een remiseaanbod kreeg wilde ik dat maar al te graag aannemen, maar een kort overleg met Kees en een blik op de andere borden deed me besluiten toch maar door te spelen.

Even later had Iloy zijn remise wel te pakken, dat was meevaller 1. Gerard stond verloren en ook Marcel leek al bijna op zijn rug te liggen. Overal kwamen de zwarte stukken zijn stelling binnen en hij had al zeen van tijd gebruikt, dat kon niet lang meer duren. Henk kwam ondertussen ook een stuk achter te staan, nou dat was het dan. Maar toen kwam de 2e helft en het wedstrijdbeeld begon te kantelen. Gerard wist er een tegenaanval uit te frommelen, de zogenaamde bluf-variant, en kon remise bereiken. Henk verloor inderdaad zijn partij, maar Marcel begon ineens een tegenaanval op te zetten en drong vervaarlijk het strafschopgebied van zijn tegenstander binnen. Ik had ondertussen remise aangenomen in een stelling die ik niet meer vertrouwde en met weinig tijd op mijn klok. Wel wat laf misschien en niet getuigend van een echte teamspirit, maar wie uit vorm is moet de goden niet verzoeken. Marcel wist in een zinderende slotfase zijn partij te winnen op een manier die bij het hele stadion respect en applaus afdwong, wat een debuut! Dat hij, met nog amper een minuut op de klok, een mat in 1 overzag, waar zijn tegenstander hem fijntjes op wees, deed niets af aan de mooie wijze waarop hij de partij besloot. Omdat Marius in een stelling met een minimaal plusje nog aan het zweten was werd het "ol, ol" nog even uitgesteld.

Ik moet eerlijk zijn, ik heb in het verleden wel eens gevonden dat onze teamleider soms wat gemakkelijk op een gelijk spelletje afstevende. Dat hij een wat voorzichtig, risicoloos soort schaak speelde. Nu zagen we echter onze captain zijn rug rechtte, de aanvoerdersband nog wat steviger vastmaken en met weinig tijd op de klok zich vastbijten in een eindspel waar menigeen de winstweg niet had gevonden. Hij moest winnen om alsnog de zege binnen te halen en we zaten al in de 93e minuut van de match. Met groeiende trots zag ik hoe hij zijn Toren kunstig door de vijandelijke stelling manoeuvreerde en hoe zijn pionnen oprukten naar de overkant van het bord. En dat alles met amper een minuutje op de klok. Ik heb er een beetje spijt van dat ik toen geen foto genomen heb, want Marius zat er ook volkomen zen bij achter het bord. Niks geen rode wangen en zijn trui tot over zijn neus getrokken, zoals we hem meestal zien zitten, maar stocijns, alsof het een oefenpotje was.

Tsja en toen hadden we ineens gewonnen. Geen juichend stadion, geen huilende commentatoren, omdat schaken een edel spel is en we ergens ook wel wat te doen hadden met onze tegenstander, die door de hele ruimte heen verslagen op de grond zaten. Een overwinning had ze het kampioenschap bezorgd, volgens mij stond er in de gang een AH-tas met champagne, en nu stonden ze daar met lege handen. U begrijpt dat toen ze eenmaal vertrokken waren het nog lang onrustig was aan de IJsselkade. Ik ben door de euforie zelfs vergeten te betalen.

De slotronde is op 13 april. We hebben het in eigen hand, maar laat de wijze les van de afgelopen week zijn dat we er nog niet zijn. De praalwagen die ons door de binnenstad zal rondrijden hoeft nog niet besteld te worden, het Simonsplein nog niet afgezet, de penningmeester hoeft de bonussen nog niet uit te betalen, er zal eerst gewonnen moeten worden.

 

Ronde 4; dinsdag 10 januari 2017
         
  SV Doetinchem 2 1661

-

Zevenaar 1740 3 - 2
1 Marius van Hal 1892 - Bart de Kort 1912 1 - 0
2 Marcel Miltenburg -- - Hans Castrop 1788 1 - 0
3 Iloy Timmerman 1666 - Henk Rouwenhorst 1802 -
4 Niels van der Mark 1703 - Edzard Bosch van Rosenthal 1671 -
5 Gerard Rckert 1644 - Jan Elferink 1635 -
6 Henk Hamer 1400 - Daan Meiboom 1631 0 - 1